به منا سبت هشتم مارچ روز همبستگی زنان
به منا سبت هشتم مارچ روز همبستگی زنان
خطاب بــه دختـران و زنان افغان
خواهــرم ای ، دختــر افغان زمیـن
لالـه روی و، مشکبوی و، نازنیـن
می نمایم درد دل بــا تــو کنــون
چون جهان باشد نماد پر فسون
بـا فسون و حیلـه هــا همـراه مشو
همنشین حســرت و غـم هــا مشو
تــو بیــا ای خـواهـرم در کــار زار
رزم تــو فــرخنــده و پــر افتخــار
تـــا بـکی غم ر ا تـحمل میکـنی؟
در پــی دانش تـعلل مـی کنـــــــی؟
در جهان کس نیست هم مـانند تـو
مرد سر کش هر کجا در بند تو
خواهرم ! صبر و صبوری تابکی ؟
از جـهان علم دوری تـــا بکـی؟
خـواهرم بشنو ز دانـا این سخن
در پـی دانش بکوش ای جـان مـن
علم و دانش زیــور انسـان بـــود
دختر عاری ز علم نادان بود
خیز و بــر گیـر دامـن علم و هنــر
از تمدن تــا بکی تــو بـی خبر ؟
توچرا بی دست و بی پایی هنوز؟
یـا اسیـر رنج شبهایی هنــــوز؟
تـــا بکی تسلیــم زور و زر شوی؟
یـــا غلام و نـوکر و چـا کر شوی؟
خــواهرم ای خــواهر زیبـا سرشت
تا کجا نالی ، زبخت و سر نوشت؟
چند داری شکوه از تقدیر خویش؟
خیز ودریاب چاره و تدبیر خویش
مشعل دانش بگیر حـالا بــه دست
یا زخود برون بشوای خود پرست
علم را گــر پیشه ات سازی مدام
تــو از ایـن راه میرسی انـدرمقام
تا بکی هستی به رنج واضطراب؟
چنـد داری ایـن همه درد وعذاب؟
گــاه سختی می کشی از روزگـار
گاه از فامیل و از خویش و تبار
زار نـالد کـودک بی نان تـو
غصه دارد ایــن دل بـریـان تــو
خــواهــرم بــا گامهای استـوار
عفت و آزاده گی را کــن شعـار
گیـر خـواهر مشعل علم و کمال
تــا بیابـی عزت و جــاه و جلال
دانش و،علم و کمال، فضل وهنر
بهتراز گنج است ای صاحب نظر
صـاحبـان علم در روی زمیـن
بس مقام و ارج دارنـد این چنین
کــوش تــا آنـرا بیـابی زود تـــر
بــا خبــر گـــردی ز عمران بشر
گــر تــو راه علم را پیــدا کنــی
هم حــذر از کـار نــا زیبــا کنی
خــواهـرم تقلید بیجا تـا بکی؟
بی خبـر از فکر فـردا تا بکی؟
گـر چـراغ علم را روشن کنی
خا نه ی تاریک خود گلشن کنی
بـر شکن آخر طلسم بنده گی
تا نمایی بــا شرافت زنـده گی
خیزوبا(شبنم )دمی همگام شو
در جهان فرهیخته و با نام شو
شاعر (شبنم )
دنمارک وایله
مارچ سال 2009
تپیدن و نرسیدن چه عالمی دارد خوش ! آن کسیکه به دنبال محمل است هنوز