تمنا

 

تـمنـا

بـــاز عیــد آمــد و دل غـــرق تـمنـاست هنــوز

چشــم مــن مـنتـظر ، میـهن زیبــاست هنـــوز

 

تــا که صلح آیــد و خـاموش شود جنگ و جدل

لیک اینـدم همـه را نــالــه و غــوغاست هنــوز

 

همه جا شادی وعیش است ونوای دف و چنگ

حیف در خــلوت مـن ایــن دل تنــهاست هنــوز

 

پــــولــدران همـــه آســـوده ز درد انـــد ولیک

بــیوه هــا غرق دریــن وادی غم هــاست هنوز

 

فــکر بی خـانـگی و رنج و غم چوب و ، ذغال

در دل پیــــر و جــوان درد سراپــاست هنـــوز

 

تــابـکی خون دل و تـا بـه کی ایـن ناله ی زار؟

دست مسـکین و فـقـیـر پـر ز تقاضاست هنوز

 

کـــاش ! لـبخـنـد زنـد ، کـودک و ایـتـام وطـن

مـلت غمـــزده در مـاتـــم جــانـکاست هنـــوز

 

(شبنم ) از عیــد سـخـن گفتی و از درد وطن

عیـدی مـن بـه وطـن راحت فــرداست هنـوز

*********

شاعر (شبنم )

دنمارک دسمبر

۲۰۰۸ 

 

سکوت

 

سکوت

 هستم در آرزوی  تــو   ا ی نوبهار من

دارم  امیـــد  آنــکه   بیـایـی   کنــار مـن

 

بــوی تــو، بــا بــهار دل انـگیز دلبـــرا

جــان دگر دمیده بـه ایـن بـرگ و بـار من

 

دل می تپــد بــرای تــو ای معبـــد وفـــا

جــانــا ! تـــویــی قـــرار دل بیقرار مــن

 

دلبــر ! بــــراه دیــدن تــــو منتظر منـم

پـایـان ببخش ،صبــر مـن و انتظار مــن

 

در هجـــر از کلام تـــو گاهی کــه بشنـوم 

 آتش بـــرون شود ، ز تن پر شرار من

 

از بسکه قصه گفتــم ، و شبها گریستـم

  خـونــابــه ها چکید ،ز قلب فگار  مــن

 

دوشـم نـــدا رسید ، ز درگاه ء کبـریــا

کی بنده روی تـوست همه بر دیــار من 

 

دیـوانـه وار رخ سوی صحرا نـهاده ام

یـابـم تـرا مگر بـه چمن سبزه زار  من

 

هــر چنــد بی وقــار منم  در میان جمع

هر جا  تـویی صلابت شرم و و قـار من

 

مردم در آرزوی وصال تــو ای عـزیـز

 آ ! یک قـدم بــرای خـدا بـــر مـزا مـن

 

(شبنم )   کنم دعا به خداهرشب و سحر

حقا ! که لطف کرده ی، ای کردگار  من

**********

شاعر (شبنم)

دانشکده ادبیات

دانشگاه کابل

سال 1368