سرشک

گهی چون آتش سوزان ز هجران تــــو ویرانم

گهی همچون نفس هردم میـــان درد نــا لانـــم

 

گهی افســـرده از هجـــرم گهـــی آزرده ء دردم

گهی آبــم گهی آتش گهی چون ابـــر گــریــانــم

 

گهی در آتشــم سوزان گــهی چــون آبــها غلتان

گهی بیتـاب وتب ازدرد وگه چون موج رقصانم

 

گهی بیرون ز ادراکم گهی چـــون اشکـها پــاکم

گهی غـــرق گنــاه هستــم گهی بــا آه و افغـانـــم

 

گهی چون باده در جوشم گهی از عشق مدهوشم

گهی مستم گهی هوشیار و گـه چـون بیـد لرزانــم

 

گهی ریزم سرشک چون شمع گهی نالم زدرد غم

گهی سرشـار عشرت گه چـو نخل خشک بیجانـم

 

گهی در آتش هجـران گهی در حسـرت و حرمـان

گهی در یــاد او خنـدان و گه چـون کلبه ویــرانــم

 

گهی اندر پی درمان گهی غــرق غم و عصیــان

گهی سرمست عشق یار و گه در جمع مستــانم

 

شــرار غم نخواهد سـوخت (شبنم ) دامــن عشقت

گهی در پــای غم بیمار و گه بیــرون ز درمانـــم

************ 

شاعر (شبنم )

ستامبر 2008

دنمارک وایله