
فرهنگیان عزیز و هموطنان گرامی
با تاسف اطلاع یافتم که شاعر و سخنور توانا معاصر کشور استاد محمد عاقل بیرنگ کوهدامنی در اثر مریضی طولانی که عاید حالش گردیده .
روز سه شنبه(۱۱ دسامبر مطابق ۲۰قوس خورشیدی)در شهرلندن کشور انگلستان چشم از جهان پوشید.
وبلاك حماسه مرگ نابهنگام این شاعر فرهیخته را برای تمام فرهنگیان و فامیل دوستان و اقارب مرحومی تسلیت عرض نموده و وفات استادبیرنگ را یک ضایعه بزرگ فرهنگی دانسته و از خداوند بزرگ جنت برین را برایش آرزو مینمایم.
زندگی نامه بیرنگ کوهدامنی
استاد بیرنگ کوهدامنی درسال 1330 خورشیدی در ولسوالی شکر دره ولایت کابل زاده شد او آموزش های ابتدایی را در کابل و بلخ فرا گرفت . وسپس با دریافت یک بورس تحصیلی عازم کشور ایران گردید . و در آنجا در رشته زبان وادبیات فارسی در دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت و درسال 1356 خورشیدی استاد بیرنگ دانشنامه لسیانس خود را از دانشگاه تهران به دست آورد . اما به دلیل تحولات سیاسی پس از آن در افغانستان و ایران نتوانست به تحصیل خویش درآن دانشگاه طبق میل وخواهش او درسطوح بالاتر ادامه دهد .
استاد بیزنگ مدت چندی بحیث استاددر دانشکده زبان وادبیات دانشگاه کابل ایفای وطیفه نمود .
استاد کوهدامنی شاعر نامور زبان دری در پایان دهه 1990 میلادی نظر به اوضاع و شرایط دشوار افغانستان کشوراش را ترگ گفت . و به میان همزبانانش در جمهوری تاجکستان رفت و چنانکه د رمعرفی و شناخت استاد بیرنگ د رمقدمه یک دفتر شعرش « ناله مینویسم» آمده است .
او در تاجکستان نشریه ای بنام پیوند پایه گذاری نموده بود .
نشریه پیوند به زبان وخط فارسی به مدیریت محترم کوهدامنی د رتاجکستان زیور چاپ می یافت .
استاد بیرنگ در بهارسال1995 تاجکستان را به مقصد برتانیه ترک نموده و در آن کشور پناهنده شد و تا هنگام که درسن(56) سالگی در آن کشور اقامت داشت
روحش شاد باد
نمونه کلام استاد بیرنگ
مرگ برگ
در صبحدم ملوملم و درشام خسته ام
چنگ ز یــــاد رفـــــته و تار گسته ام
امـــید باز دیدن یار و دیــــــا رنیست
هـــم درقفس اسیرم وهم پرشکسته ام
باد آمد و درخــــــت سپیدار خم گرفت
در مرگ برگ باز بــه ماتم نشسته ام
در متن ایـــن کتاب من ان خط سومم
بیهوده میکنی به خدا باز و بسته ام
خارم مـــــرا بسوز و به باد هوا بده
گل نیســـتم چرابنمایی تــــو دسته ام
خطاط سرنوشت مرا زشت ترنوشت
بر لوح روزگار خط نا خــــجسته ام
تپیدن و نرسیدن چه عالمی دارد خوش ! آن کسیکه به دنبال محمل است هنوز