برق خیال

چو شمع در سوز و دردم از شرار خویش میسوزم

سراپا     حسرتم    بر  روز  گار  خویش   میسوز م

نه خواب راحتی دارم  نه  شور  و شوق می  خواهم

خمار      آلود    هجرم     از   بهار  خویش میسوزم

نمیدانم   چه   آتش     سوزد  ؟  اندر   مجمر       قلبم

که    بر  داغ  جفا  از  انتظار    خویش     میسوزم

  چرا   رفتی  ز   دیده     ای  امید  قلب     بیمارم

کنون  چون   شمع  گریان بر  مزار  خویش میسوزم

 

مخند بر  گریه   ی  زارم  تو  ای  غافل  ز  سوز و  درد

که    من   عمریست    بر یاد   نگار     خویش   میسوزم

نیا ساید   دمی   از  اشک  حسرت  دیده   ای  زارم

که    من   برق   خیالم    از  قرار   خویش  میسوزم

چو   فانوس   وفا  از   غربت   و اظهار     نومیدی

چو  (شبنم  )از   دل    بی  اختیار    خویش   میسوزم

***********

 

شاعر  شبنم   دنمارک شهر وایله