از مجموعه افسرده خاطر

در خـاطـر فسـرده و قـــــــلب شـکستـه ام
آنگونه ی که همـــــچو خدا دوست دارمت
ای آنکـه رفتــه ی ز گذر گاه دیــــــــده ام
(ممکن نشد دمــــــی که به خاطر نیارمت)
***********
ای بیوفـا بـرفتـی و تنها شــــــــــدم ز غم
باوربکن کــــــــه چشم براه ات نشسته ام
هر لحظه تا صدای تــــــــرا بشنوم ز دور
بغض گلوی خـــــــویش بیادت شکسته ام
***********
ای نـور هـــــــر دو دیـده بیا در کنـار من
باور بکن فـــــــروغ دو چشمان من تویی
ای تکیــــــه گاه دل بــــــه تنم راحتی بـده
باز آ! قرار این تن ســـوزان مــــن تویی
**********
امـا بیـاد خـــــــــاطره هـــای شــریـن تــو
دل را چـه بی دریـــــغ نثـار ات نـموده ام
تا بغض لحـــــظه های پراز یـاس بشکنـم
جان راانیس وهمــــدم و یار ات نموده ام
**********
امـا چـه سـود زیـن همـــــه آه و فغان من
زیرا زمن تـــــــو رشته ی الفت بریده ای
ای دلـبـر عـزیـز بیـــا در کنـــار مــــــــن
از پیش چشم من به چه خاطر رمیده ای ؟
**********
وقتی بـــــــه عشق میرسم از سوز انتظار
دل بر حریــــــــم یـاد تـو پـرواز مـی کنـد
بـر حسـرت نـگاه هــــوس باز خـویشتن
هـــــــــــر لحظـه از محبت تـو یاد می کند
**********
در انتظار دیــــــدن تـــــو زنـده ام هنــوز
ام چه سخــــت بوده بـه مـــن درد انتظار
این درد را عــــــلاج نمی باشد ای عزیز
جــــز الفت و محبـــــت و دیـدار آن نگار
**********
ای شب گواه بـاش بـر اشــک روان من
بیتو چه سان به نیمه ی شب هاگریستم
ای قلـــــب غم کشیده مکن آه و ناله ای
نـادان منم کــــه بر طمع دنـــــیا بزیستم
**********
ای کـردگار ! دســـت مـن و آستـان تــو
دستم ز آستانه ی خــود بی نصیب مدار
چون رفته از کنار من آن مایه ی امید
چشمم نداشـــت جز مدد ی ذات کردگار
**********
بـعد از وفـات نـام محــــبت بـجو ز من
بـرگ وفـا ســــر زند از سبزه زار من
بر لوح تربتم سخن عشق و آرزوست
حرف وفا نوشته بــــه سنگ مزار من
***********
حالا دلم گرفتــــــه ز عشق زمـانـه ها
دیگر به الفت دیگــــــــری خو نمیکند
بیزار منم ز مــــهر و وفای ستمگران
دیگر به آستانه ی کـــــس رو نمیکند
**********
(شبنم) تـو انـتـظاری بـیـجا چـه میـکشی
در وعــده و وفــای کسـی اعتبـار نیست
تلخ بوده مرگ لیک نه آن سان که گفته اند
(سخت است ولی سخت ترازانتظار نیست)
************
شاعر (شبنم) سال
۲۰۰۴
تپیدن و نرسیدن چه عالمی دارد خوش ! آن کسیکه به دنبال محمل است هنوز