گل فر خنـــــده
دوستان سـوی وطن دسته دسته گل ببر ید
گل یک رنگی و فـر خنده به محمل ببرید
تار تار رگ میهن بـــنواز ید چو صبــــا
نغمه ء صلح بــــــــر آن مردم عاقل ببرید
بر کنید: ریشهء جنگ و غم ویر انگـــری
نام ظالم هــمه در صفحه ء با طـل ببر یـد
خـــــاک پر فیض وطن را زسر آزاد کنید
کاخ سلطان اســــارت بـــــه چپاول ببریـد
ره برآن ظلـمت بیداد چو خورشید زنیـــد
نـور پرفیض دعــــا را زبر: کـل ببر یــد
باز پرسیـــــد ز احوال عزیزان آنجـــــــا
شــــوق دیدار زهــر دیده و هر دل ببرید
حســــرت و آه (عزیزه ) بوطن یاد کنـید
پارهء شعـــــری تری ازمن بسمــل ببرید
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم تیر ۱۳۸۶ ساعت 10:20 توسط ملالی شبنم
|
تپیدن و نرسیدن چه عالمی دارد خوش ! آن کسیکه به دنبال محمل است هنوز